Bu Bir Can Sıkıntısını Yok Etme Denemesidir.

canım sıkılıyor... canım niye mi sıkılıyor??? bilmem. yapacak işim mi yok?? aslında var. ama canım yapmak istemiyor. vakit nasıl öldürülür denemeleri yapmakla meşgulüm şu an. o yüzden yapılması gereken işler bekleyebilir. acaba mutfağa bilmem kaçıncı kez daha girsem mi? belki bu sefer birşeyler yerim. üff ama canım hiç bir şey çekmiyorki:((( off ya da birazcık çalışsam?? ııh o da hiç zevkli değil. ya bu bilgisayar da canımın sıkıntısını yok etmiyor. bir şey yapmalı ama ne??? eğer ben bir mucit olsaydım can sıkıntısını yok eden aleti icat ederdim. sahi niye kimse bunu icat etmedi şimdiye kadar? yoksa denendi ama başarılı olunamadımı? öyle ya televizyon, atari, bilgisayar bunlar icat edildi ama can sıkıntısı hala yok edilemedi. canımın ne istediğini bir bilebilsem belki sıkıntım geçer ama sanırım canım hiç bir şey yapmak istemiyor. ne ümitsiz bir durum. üstad n.fazıl can sıkıntısını hayatla kişi arasına girmiş bir cama benzetir. ve canı sıkılan insanıda sineğe. sinek çırpınır durur camın öbür tarafına geçmek için ama her seferinde toslar cama. benim durumum da aynen öyle. şimdi de monitörün ekranına tosladım:((( 

yanimdan bir kus havalandi biraz önce.
bir kus nasil kanatlanirsa, öyle kanatlanarak..
uzun uzun baktim arkasindan, uzun uzun düsündüm.
o mu havalanip gitti acaba yanimdan, ben mi burada kaldim?" 

gökhan özcan