Cuma namazındaydık. Sağ tarafımda yaşlı bir adam, onun sağında ise tek kişilik boş yer vardı. Yaşlı adam, farza kalkarken arkaya döndü ve boşluğun gerisinde duran 14-15 yaşlarındaki gence:



- Saf'ı doldur evlat, dedi. Gel yanıma.



Çocuk, mahcup bir ifâdeyle:



- Mümkünse burada kılmak istiyorum, diye kekeledi. Oraya başkası geçebilir.



Yaşlı adam, çocuğun üzerinde bulunduğu uzun tüylü yeşil halıyı göstererek:



- Ne o dedi. Yoksa orası daha yumuşak diye mi gelmiyorsun?



Ve öfkeyle devam etti:



- Anne kuzusu, ne olacak...



Namaz bittiğinde, yaşlı adamın Cuma'sını tebrik ettim. Arkadaki genç de gelerek onun elini öptü. Adam, söylediklerine çoktan pişman olmuştu. Delikanlının nurlu yanaklarını okşarken:



- Sana 'anne kuzusu’ dediğim için kusura bakma yavrum, dedi. Bir anda ağzımdan kaçtı işte...



Çocuğun gözleri dolu doluydu. Başını yere eğerken:



- Bu söylediklerinizde haklısınız efendim, dedi. Üzerinde namaz kılmak için ısrar ettiğim halı, vefât ettiğinde annemin tabutuna örtülmüştü. Orada secdeye kapandığımda, sanki beni kucaklamış gibi oluyor da...